وزير آموزش و پرورش آفريقاي جنوبي در يكي از سخنرانيهايش چنين گفت: وقتي باد مي وزد عده اي به فكر ساخت ديوارند و عده اي ديگر آسياب بادي مي سازند.

آنهايي كه آسياب بادي مي سازند در واقع مصداق افرادي هستند كه تهديد ها را به فرصت ها تبديل ميكنند. وزش باد، آن هم باد سنگين و تند مي تواند موجب خسارت هاي زيادي شود، درحالي كه ايجاد آسياب بادي در مسير بادهاي تند، زحمت را به رحمت تبديل مي كند. مديران سازمانها، دائماً در مسير بادهاي تند، يعني تهديدهاي ريز و درشت هستند. هر كدام از آن تهديدها ميتواند موجب كندي در كار و حتي فلج شدن سازمانها شوند.

*

اين كه پديده اي تهديد يا فرصت است بستگي به نگاه ما به آن پديده دارد. كساني كه ديدگاه انفعالي دارند شكل تهديد براي خود را در يك پديده مي بينند. كساني كه رويكرد فرافعالي (proactive) دارند از هر پديده استفاده لازم را مي برند و آن را به شكل فرصت استفاده مي كنند (نه اينكه آن را به فرصت تبديل مي كنند؛ تبديل تهديد به فرصت در اين مورد درست نيست زيرا اين ما هستيم كه آن را از ابتدا تهديد يا فرصت تعريف مي كنيم). در واقع يكي از تفاوتهاي مديران استراتژيك با ديگر مديران در همين تفاوت رويكرد است.

به اين مطلب نيز بايد توجه شود كه هر موضوع محيطي سازمان مي تواند دو شكل تهديد يا فرصت را همزمان داشته باشد و به عبارتي تهديد و فرصت دو روي يك سكه اند.