هر كسي كه در فعاليتهاي ساخت، نگهداري و توزيع محصولات حضور دارد، ارزش ردگيري محصولات از زماني كه توليد مي شوند تا زماني كه فروخته مي شوند را مي داند. ردگيري روشي اوليه براي تعيين خروجي توليد و تعيين محل هر محصول در هر زمان مشخص مي باشد. تقريبا براي 30 سال باركدها به عنوان روش پذيرفته شده جمع آوري داده ها و تكنولوژي ردگيري شناخته مي شدند. آنها در عرصه وسيع و متنوعي از موضوعات مانند توليد، انبار، لجستيك، توزيع، تعميرات، خرده فروشي، پزشكي و ... بكار برده مي شوند. بعضي از محصولات به دليل ارزش بالا، گارانتي، ايمني، رعايت قوانين يا اخذ تاييديه به ردگيري نياز دارند.

اكثر محصولات در حين حركت در فرايند توليد تغيير مي يابند و حتي با تغييرات بيشتري در حين پيشروي در زنجيره تامين روبرو مي شوند. ثبت تغييرات ايجاد شده در هر قسمت در طي چرخه عمر محصول يا به عبارتي نوشتن سوابق محصول به عنوان رديابي قطعات شناخته مي شود. در اين وبلاگ قصد دارم در مورد ثبت خودكار داده ها و شناسايي و رديابي در زنجيره تامين صحبت كنيم.