امروزه شكر بعنوان كالايي مهم و استراتژيك شناخته شده و توانايي درتوليد اين محصول نه تنها از نظر اقتصادي، بلكه از نظر سياسي نيز حائز اهميت است .هر چند چغندر قند با توجه به وسعت كاشت و برداشت آن در ايران ، نقش اصلي را در توليد شكر و قند در كشور ايفا مي كند، ليكن تلاشهاي دولت در توليد نيشكر و نيز فرآورده هاي جانبي آن نيز از اهميت قابل ملاحظه اي برخورداراست. واحد كشت و صنعت نيشكر هفت تپه از جمله واحدهاي توليد نيشكر و تبديل آن به شكر و فرآورده هاي وابسته به آن است كه با سرمايه سنگين در ايران فعاليت دارد . در اين پايان نامه به بررسي تابع توليد مناسب براي نيشكر و شكر بطور مجزا با چندين گزينه و سپس بكارگيري روش هاي مناسب اقتصاد سنجي براي تخمين آنها و ارزيابي نواحي توليد با استفاده از تابع توليد متعالي (Transcendental) مد نظر گرفته شده است. نتايج حاصل از اين برآورد مي تواند در مسائل سياستگذاري راه گشا باشد. بطور خلاصه نتايج كلي و تخمين ها به شرح زير بدست آمده است:

1- افزايش نيروي كار بدون آنكه سطح زير كشت افزوده گردد باعث كاهش توليد نيشكر مي شود و در واقع توليد را وارد ناحيه سوم خواهد نمود. اين امر حكايت از اين واقعيت دارد كه بخش كشت واحد هفت تپه از نظر نيروي كار به حد اشباع رسيده و افزايش نيروي انساني در اين بخش نه تنها باعث افزايش توليد نيشكر نمي شود بلكه تاثير كاهشي (بصورت افزايش قيمت تمام شده محصول، افزايش هزينه هاي حقوق و دستمزد، ايجاد بيكاري آشكار بخشي از نيروهاي كاري و بدنبال آن كاهش عملكرد نيروي هاي ديگر و ...) روي توليد محصول نيشكر خواهد داشت. نيروي كار در بخش صنعت عامل مثبت و موثر در توليد بوده است و چنانكه كشش توليدي آن نشان مي دهد از بازده نهائي بالائي در توليد برخوردار است و كاهش آن اثر منفي بر توليد محصول شكر به جا مي گذارد.

2- افزايش آب مصرفي و كود در دوران مورد مطالعه نه تنها تاثيري مثبت بر توليد نيشكر نداشته بلكه اثري منفي به جاي گذاشته است و نشان مي دهد كه مصرف مواد اوليه نظير آب وكود (فسفر وازت) بصورت كارشناسي و حساب شده نبوده است.

3- هنگامي كه مقدار نيشكر مصرف شده در كارخانه جهت توليد شكر از 645519 تن بيشتر شود، توليد در ناحيه دوم صورت مي گيرد. بعبارت ديگر قبل از اين مقدار، مصرف نيشكر جهت توليد شكر داراي بازده صعودي و پس از آن داراي بازده نزولي است.