مقصود اين است كه آيا ابزار اندازه‌گيري موردنظر مي‌تواند ويژگي و خصوصيتي كه ابزار براي آن طراحي شده است را اندازه‌گيري كند يا خير؟ به عبارت ديگر مفهوم روايي(validity) به اين سوال پاسخ مي‌دهد كه ابزار اندازه‌گيري تا چه حد خصيصه مورد نظر را مي‌سنجد. پرسشنامه‌اي (يا بطور كلي ابزار اندازه‌گيري) كه مثلا براي ارزيابي «تعهد سازماني كاركنان» طراحي شده ولي پرسش‌هايش به گونه‌اي طراحي شده‌اند كه «رضايت شغلي كاركنان» را ارزيابي مي‌كند روايي ندارد (هر چند ممكن است بررسي‌هاي آماري، پايايي مطلوب آن را نشان دهد). همين‌طور پرسشنامه‌اي كه همه وجوه موضوع مورد تحقيق را در بر نگيرد قطعا داراي روايي مطلوبي نيست.

نظر كارشناسان و خبرگان مي‌تواند كمك خوبي براي بهبود روايي ابزار اندازه‌گيري باشد. موضوع روايي از آن جهت اهميت دارد كه اندازه گيري‌هاي نامتناسب مي‌تواند هر پژوهش علمي را بي ارزش سازد.

قبل از بكارگيري ابزارهاي اندازه‌گيري لازم است پژوهشگر از طريق علمي، نسبت به روا بودن ابزار اندازه‌گيري مورد نظر و پايايي آن (كه مكمل هم به حساب مي آيند) اطمينان نسبي پيدا كند.