چكيده : همواره جذب و بكار گيري نيروي انساني از مسائل حساس و مهم در سازمانها مي باشد. راه هاي گوناگوني تا به حال مورد استفاده قرار گرفته است همچون آزمون كتبي و مصاحبه. اما با توسل به خلاقيت، راههاي بيشماري وجود دارد كه مي تواند ريسك يك استخدام مطلوب را به حداقل برساند. در اين مقاله به يكي ديگر از اين روشهاي ....

كليدواژه : منابع انساني ؛ جذب ؛ بكارگيري ؛ استخدام ؛ روش هاي جذب و استخدام نيروي انساني

اصل موضوع درست است ولي روش كاملا نادرست است .

سلام

براي چنين مديري متاسفم .فكر كنم اگر البر انيشتن آنجا متولد ميشد تا آخر عمر حداكثر يه سركارگر بيش نبود.

كسي كه فرق كارگر ساده و يك كارشناس متخصص را نميداند مدير نيست.

با مديري كار مي كردم كه با توجه به اينكه از سطوح پايين كارمندي شروع به كار كرده بود نسبت به همه كارهاي و توجيهات از قبل اطلاعات كامل داشت لذا كمتر مي توانستيم او را در مورد كم كاري و يا ... توجيه كنيم . من نيز سعي كردم با چنين روشي يعني آگاهي از ريز امور با حضور و فعاليت در آنها به تشخيص مناسب برسم

اين كار مدير دو مزيت دارد يكي اينكه كسيكه ميخواهد در قسمت حسابداري يك كارخانه كار كند بايست از روند توليد ونحوه انبارداري وفوت فن توليد كالا را ياد بگيرد دوم اينكه كار كردن با كارگران قسمت توليد باعث ميشود هم پرسنل را بهتر بشناسد هم بعداٍٍ آنها در قسمت حسابداري و انبارگرداني با او همكاري خواهند كرد .

هميشه شايسته سالاري بايد در مرحله اول باشد اما گاهي مواقع هم افراد به لحاظ رودرواسي از كسي كه آنها را به آن سمت برگزيده خوب كار ميكند اما در صورت نبود معرف وي مدير بعدي در صورت آگاهي از لياقت وي تا 80 درصد وي را بايكوت ميكند

كاملا درست است

دراين زمانه اگر از ابتدا سر پست خودت قرار گرفتي هنر كردي

اين كار به هيچ وجه درست نيست ، اين دقيقا" مشكل مديريتي در ايران است يعني سيستم ارباب ، رعيتي.

يك نگرش كاملا" سنتي و ايراني، كه معلوم نيست كي درست ميشه!

من با نظر رييس كارخانه موافقم

شناختن مراحل مختلف كار و اشرافيت به روند و پروسه انجام موجب ميشود مدير انتظارات بدور از واقعيت ازپرسنل نداشته باشد و بتواند زمانبندي انجام پروژه را تنظيم و كنترل كند (مهندس عمران وزير صنايع يا وزير نفت نشود)

چه روش غيرمنطقي. هر كاري سختي خودش را داره. آيا دستمزد هر دو هم مثل هم هست. خيلي داستان بچگانه اي بود.

رويكرد مدير كارخانه درست بوده اما روش اجراي آن غلط. او مي توانست ساعاتي از روز را براي آن حسابدرا درنظر بگيرد تا با فرايند كاري به صورت عملي آشنا شود. اين كار لزومي به دست به آچار شدن حسابدار نداشت و كافي بود با دقت نگاه مي كرد و در صورت طرح پرسش در ذهن او به سوالاتش جواب مي دادند.